Steeds 'n plesier

Ek het nou vir Elsoné gebad en sy pas amper nie meer in haar badjie in nie. Sy skop teen die "voet-en-ent" van die bad gedurende die proses en gaan een van die dae begin om haar kop te stamp teen die "kop-en-ent" met die geskoppery.

Sy het laas week ook begin om hardop te lag, nie net glimlag met 'n koer nie, lag. Dis wonderlik. Sy lag nog nie so gereëld nie, maar dit maak dit ekstra lekker as sy wel lag.

Die naweek was mal warm gewees. Saterdag het die kwik gedraai by 38 °C en Sondag toe ek bietjie gaan golf speel het was dit bewolk tot so 09h30 se koers, maar toe die son daar uitkom was dit weer iets verskrikliks - so ongemaklik as wat ek al op 'n golfbaan was, dit laat my dink aan die eerste rondte wat ek Anné en MarkK by Empangeni gaan speel het toe ons net hier in Zoeloeland aangekom het.

Na die golf het Halvar en Chantel sommer hier kom help braai aan 'n hoender in die Weber en ons het baie lekker gekuier. Elsoné was so in en uit by ons onder die lapa soos sy wakker was en geslaap het. Ek is nog steeds baie dankbaar dat sy ons tot 'n groot mate toelaat om aan te gaan met ons lewens soos ons dit geken het. Maar dit moet dalk net bygesê word dat Anné dit seker nie heeltemal so beleef nie - sy is permanent met Elsoné besig, al is dit so natuurlik en ongesiens.

Ek is maar tog 'n bietjie onseker oor die naweek wat Anné Praag toe gaan en ek en Elsoné na mekaar moet kyk - die laaste ruk was ek nie so fluks met haar gewees nie. Sy was nou-nou niks lus vir haar bottel toe ek haar klaar gebad het nie; wou net haar fopspeen hê en slaap. Ons het haar neergesit dat sy maar kan slaap, maar Anné wou haar net gou toedraai voor sy haar neerlê. Ek het gedag ek moet gou iets hier kom skryf en het kom sit. Anné is nou nog daar, so sy het seker weer probeer om bottel te gee en Elsoné is nou rustiger, so sy drink. Ek hoop nie sy was onrustig omdat sy maar vreemderig vir my is as sy moet bottel vat na badtyd nie - maar ek dink darem nie so nie.

Sy's pragtig en 'n plesier om te sien. Ek kan nie glo watse uitwerking sy op my het nie.

Nou is daar geen omdraaikans meer nie

Fotos: Ditjies en Datjies

Ons het sommer saam met 'n paar maters Saterdagoggned brekfis op Naval Eiland gehou - baie lekker.

Okay, dit was rof!

Toe ek vir my goeie vriende en kollegas by die werk noem dat ek 'n blog wil skryf oor Baba#1 een het hulle reaksies alles ingesluit van 'n gelag tot 'n oogrollery en die lewe van die blog is voorspel om enige iets tussen twee weke en twee maande te hou.

Ek moet herken, en die een of twee van julle wat nog lank genoeg vasgebyt het om hierdie te lees sal weet, dat ek nie die "voorbeeldigste" blogger is wat konsekwentheid betref nie. As 'n voorbeeld: ek is al meer as 'n maand agter met Elsoné se weeklikse fotos onder die opskrif van hierdie blog.

Ons het vanaand iets nuuts probeer. Anné het vir ons ordentlik inkopies gaan doen so 'n week of twee voor Elsoné aangekom het. Ons het so omtrent twee weke terug besef ons moet dit sterk oorweeg om weer vir ons te gaan inkopies doen. Die besluit was toe om die grootse taak aan te pak vanmiddag na werk. So gesê so gemaak.

Alles het eintlik heel goed gegaan - Anné het die trollie volgemaak en ek het vir Elsoné vermaak en in haar karretjie rondgestoot. Daar was nie groot drama nie totdat Anné die Jump-o-Lene kasteel gesien het wat ons nou al 'n hele ruk soek vandat ons een by Conrad-hulle gesien het. Die ding was bo-op die vrieskaste in Pick 'n Pay, styf ingepak tussen ander bokse. Nadat ek vir Elsoné en haar karretjie staangemaak het langs my het ekgerek en die boks afgehaal. Maar met die afhaal het die boks langsaan, natuurlik aan Elsoné   se kant afgeval, bo-op haar en die karretjie. Ek het my bes probeer om dit te keer sonder om die ander groter boks ook op haar te laat val. Sy het definitief geskrik maar nie te erg nie, maar haar pa het heelwat meer geskrik. Ek kon net nie help om te dink wat sou gebeur as die bok met sy hoek op haar geval het nie. Snaaks hoe 'n mens aan veiligheid dink op plekke waar dit duidelik is dat iets onveilig is maar, wat kan nou onveilig in 'n Pick 'n Pay wees.

Dit het my laat besef dat Elsoné se welsyn vir my belangriker is as wat ek dink of besef, of beheer het oor. As dit met enige iemand anders sou gebeur sou dit vir my so maklik wees om dit net af te skryf en te sê "Vergeet nou daarvan, niks het mos gebeur nie." Maar in hierdie geval was dit net nie so maklik nie. Ek is nou oraait, maar om op daai stadium te dink aan wat kon gebeur het my tee goed geroer.

Nou ja, wat die inkopies doen op 'n weeksaand betref - die jurie is nog uit of dit in die afsienbare toekoms 'n volgende geleentheid gaan kry. Maar ons het toe gaan probeer om ons wonde te lek by Panarotti's en kon darem ons voorgereg (daai twister goeters van hulle) en 'n sny pizza elk inkry. Maar Elsoné het ook op daai stadium laat te kenne gee dat  sy nou nie meer van die speletjie hou nie en wil huis toe en gaan slaap. Nou ja, ons het darem lekker take-aways vir middagete more.

End dis nou 20 oor agt in die aand. Ons almal is in die bed en reg om uit te pass (die wat nognie uitgepass het nie). Ek is vanoggend 04h15 al op om 13 km te gaan hardloop, PieterG was by.

Ek het my weer opgewerk oor Tim se vooruitgehardlopery en het toe besluit ek gaan net vir hom sê dat dit "op my spiere werk". Ek het vasgebyt en vir hom gesê op pad werk toe. Ek is baie bly ek het dit gedoen. Niks het verander nie, maar ons kon vinnig daaroor gesels weet en verstaan weer waar ons met mekaar staan. Ons het nog baie om te doen ter voorbereiding vir die Two Oceans (ek het nog steeds nie ingeskryf nie), maar eintlik vorder ons baie goed.

Ons is regtig besig by die werk, maar alles is darem interessant en lekker bevredigend.

Sy vat houe

Met die vorige inentingsessie het sy maar net 'n bietjie huilerig geraak, maar vandag is dit anders. Sy het gegaan vir rondte twee vandag en vat dit verseker nie so goed soos laas nie. Sy kry nie lekker geslaap nie en tot nou toe het die Panado-stropie nog nie veel gehelp nie.

Ons hoop maar as haar magie vol is en sy het rustig geraak sal sy lekker kan slaap. Sy het definitief rustiger geraak nadat sy gebad het, so kom ons hoop sy kan goed slaap ook - dit sal haar baie goed doen.

Teken in met vonkpos

Ek het uiteindelik die moeite gedoen om dit moontlik te maak om op datum te bly met die blog via vonkpos. Tik jou vonkpos adres in by die "WORD 'N VONKPOS INTEKENAAR AFDELING" of kliek hiersô:

Word 'n vonkposintekenaar

Jy sal dan 'n vonkpossie kry wat wil weet of dit jy was wat wou inteken op hierdie blog. As dit jy was, kliek net op die skakel in die vonkpos wat so iets lyk:

http://feedburner.google.com/fb/a/mailconfirm?k=TYO14jahM45kwR1YkuMgoGB_M-Y

Jy behoort dan van daar af al my nonsenspratery in jou ienboks te kry.

Ons Eie Mensie

Ek het maar lui geraak met die gebloggery, maar dit gebeur darem nog so nou en dan en ek hou aan om myself daaraan te herinner dat ek die tipe ou is wat oor vyf jaar daarna gaan kyk en dit waardeer. Ek sal dit ag as iets van onskatbare waarde en baie bly wees ek was die een wat kon vasbyt en 'n 10 of 15 minute afknyp om te seg hoe dinge nou staan.

En soos dit is het ek nie regtig veel op die hart nie - net nog 'n teken van die luiheid.

Wat wel ges^e moet word is dat ons die naweek wat verby is verskriklik gemuf het. Ons het net mooi niks gedoen nie. Maar dit was hemels. Ons het die PVR gekyk dat sy wange induik. Toe die naweek begin was hy vol - 97%. Toe die naweek verby was het die syfers omgeruil na 79% toe. Die feit van die saak is dat ons niks het om te wys vir die naweek wat verby is nie. Ons het skaars ander klere as slaapklere aangehad, dammit.

Maar daar was 'n mate van sin daarin. Saterdag het Elson'e saam met ons deurgebring, daar op die banke in die TV kamer. Sy het omtrent die hele dag op Ann'e se bank deurgebring en ek het ten minste 'n halfdosyn kere gedink hoe dit anders is as vorige naweke wat ons so verskriklik gemuf het. Hoe Ann'e die hele tyd moet toelaat dat haar aandag by die TV gebreek moet word vir Elson'e se onthalwe was 'n openbaring. Ek het gedink dat ek waardeer dat dit sy is wat na Elson'e kyk en dat ek haar bewonder het vir hoe soomloos sy dit laat gebeur - asof dit haar glad nie gepla het nie.

En toe, Sondag was dit my beurt. Sondag het ons die mufprogram voort laat gaan en Elson'e was my "probleem". Maar probleem was sy glad nie. Sy was nie meer onrustig of ontstig as Saterdag nie, ook nie makliker of rustiger nie. Die situasie was eintlik glad nie anders nie, behalwe die feit dat ek dit nou subjektief i.p.v. objektief kon beleef. Dit het my weereens getref dat sy nie vir ons 'n "chore" is nie. Sy is nie 'n oorlas nie. Sy pla nie. Sy dra by. Sy voeg waarde toe. Sy is nie net 'n entiteit wat aandag en moeite verg nie. Of dalk is sy al daai goed, maar dit maak nie saak nie. Dalk is ek te subjektief oor my dogtertjie wat my toelaat om my eie selfmens te verlo"en.

Badsessies raak spesiaal. Dit is 'n lekker kansie vir my om elke dag goeie tyd saam met haar te spandeer. Dit voel vir my na 'n clich'e  want ek het dit oral by ander nuwe ouers gehoor en nie veel daarvan gedink nie. En as ek eerlik wil wees is daar dae wat ek verkies om nie die badwerk te doen nie, ek is maar 'n lui helsim. Maar die feit daarvan is dat dit dadelik lekker is as ek begin daarmee.

En toe was daar twee tjerries op daai koek ook nog eergister. Die baddery was klaar en Mooimooi het al ver gedrink gehad aan haar aandetemelkies toe sy begin om belangstelling in die melk te verloor. Sy was nog goed wakker en nog nie te slaperig nie. Ek het toe sommer net weer gesigte vir haar getrek om te kyk of daar 'n reaksie kom, en sowaar... Ek kon haar twee keer kry om van oor tot oor (met die tietiebottel in haar mond) te glimlag sonder dat ek anders aan haar vat of haar kielie of so iets. Al wat ek moes doen was om my o"e toe te maak en dan skielik GROOT oop te maak en vir haar te kyk terwyl sy my so diep in die o"e kyk. Dit was een van daai om-pa-te-word oomblike. Ek dink ek sal dit vir altyd kan onthou, selfs sonder 'n blog - maar die blog sal help daarmee.

Verder, ander nuus is dat ons vanaand Taggoloos is. Dis maar die derde aand in 10 jaar (amper 11 as my geheue my nie in die steek laat nie). Hy is by veearts Otto oor sy snotneus wat net nie wil opklaar nie. Hy is vroeg vanoggend ingevat maar dr.Otto-hulle had twee noodgevalle wat hulle aandag geverg het en Taggo kon nog nie 100% ondersoek word nie. Hulle het gevra of hy vanaand daar kan slaap sodat hy more die nodige aandag kan kry. Dit het 'n groot debat tussen sy pa en ma afgegee oor die foon en ons het toe besluit / gehoop dat oorslapery hulle sal toelaat om hom vroeg more oggend aandag te gen en hy kan dan vroeg huis toe kom. Dit is hopelik wat gebeur en beter as om hom weer later in te vat en hy moet weer vir 5 of so ure wag omdat die dag weer sy eie moeilikheid sou bring wat weer hulle aandag sou verg. Maar ons mis ons brak en daar is 'n groot gaping in hierdie huishouding sonder ons Taggoris. Ek hoop die behandeling (wat dit ook al mag wees) doen hom baie goed en gee hom nog 'n "lease on life". Ek mis my brak.

Fotos: Mooimooi en die groot M

Sommer net 'n mooie van Mooimooi wat ek moes opsit

Dit was rondom 36 km gedurende die Hillcrest marathon. Pyn was teenwoordig ...

Elsoné met 'n langmou babygrow aan in die diep somer. Een van Anné se planne om haar te help deurslaap.

Sy het haarself gevoer toe ons Saterdag gepak het om Hillcrest toe te gaan.

Mooimooi die narretjie

Elsoné se eerste bad in 'n groodmensbad.

Valentynsdag Reloaded

Ek het gisteroggend opgestaan met my stywe bene om Eloné melk te gee
hier teen 4 uur se koers. Ek was wakker vir een of ander rede en het
gedag ek hoef nie te wag vir Anné om op te staan nie. Toe sy wel
wakker word het di geklink of sy skrik toe ek nie in die bed is nie en
vir Elsoné sorg. Ek doen dit amper nooit en sy wou net weet hoekom sy
nie gehoor het nie ensovoorts. Maar Elsoné het my net so 'n halfuur
besig gehou en ek kon weer kom lê.

Ek het toe so 6 uur opgestaan en Ovi music vouchers vir Anné gekry om
te gee saam met haar nuwe Bok CD wat ek Vrydag na werk gaan koop het.
Ek het koffie gemaak haar 'sentjie gegee en reggemaak vir werk. Had
nogal 'n besige dag, maar toe ek by die huis kom het Anné vir ons 'n
lekker ete beplan en sjampanje (MCC) gekoop.

Sy het diepgebraaide kalamari gemaak - iets waaroor ek al lankal kerm
vandat LourensD dit daai een aand op die vuur by die skibootklub
gemaak het.

Ons het baie lekker gekuier en geëet en die sjampanje en 'n bottel
Café Pinotage is vanoggend dooie soldate.

Gelukkig het ek vandag die E# projekafskop by die multisportklub gaan
bywoon, so daar was nie rooi balle om te trek nie en die wingedgriep
was nie te teenproduktief nie.

Maar ja, ons eerste valentynsdag wat dit nie net ons twee is nie was
baie spesiaal. Ek het Elsoné gebad, maar sy was maar weer nie 100% in
'n bemarkbare bui nie en wou nie lekker drink nie. Ek het haar toe
later maar laat slaap. Maar om terug geruk te word na realiteit het sy
wakker geword en geroep vir melk die oomblik wat Anné se lekker ideale
warm seekos opgedien was. Ons moes toe verigtinge so bietjie uitstel
om haar toe nou eers gou te sorg.

Maar ek moet sê dit het regtig nie saakgemaak nie en ek hou aan om
verras te word met hoe ons al hierdie goed wat nou anders gebeur in
ons huis net in ons "stride" vat. Dit laat my dink aan wat Mamma gesê
het 'n week of wat voor Mooimooi gebore is toe ek sê ek is
senuweeagtig oor alles wat gaan verander. Sy het toe net gesê 'Baie
verander, maar ook nie baie nie...'

Die groot M

Die afgelope lopende week was oorheers met Sondag se
Marathonhardlopery. Dit het toe eintlik baie goed gegaan. Ek en Tim
kon die heel pad saam hardloop en ons tyd was toe 4h11m. Ons kan nou
inskryf vir 2oceans, maar op hierdie stadium kry ek myself nogal
jammer. Ek is maar styf en sien glad nie uit na more oggend se eerste
hardloop na die naweek se kapperjolle nie.

Wat die logistiek van die afgelope naweek betref het ons
Saterdagoggend deurgery en gaan rondloop in Gateway met die idee om 'n
karstoeltjie te soek vir die Mazda maar wat ook sal diens doen as die
huidige een te klein raak. Ons het op die ou end besluit ons het dit
nie dadelik nodig nie want ons het besef ons gaan tog nog in die Mazda
ook kan regkom met die huidige, net met moeite.

Ons is toe so 15h00 by Oom Hennie gewees en het vir René ontmoet. Sy
het dadelik vir Elsoné "gegryp" en met haar gekuier. Ek en Oom Hennie
is toe Saterdagmiddag gou resiesterein toe vir my registrasie en ons
het die roete gaan ry.

Ons het baie lekker geëet en gekuier maar ek moes uit die aard van die
saak vroeg gaan slaap. Ek is toet 03h45 op om te stort en reg te maak
vir die marathon. Oom Hennie het my toe gou gevat en 5 uur spring ons
toe weg.

Dit was eintlik 'n belewenis en ek kan al hoe makliker sê dat ek dit
geniet het. Ons het baie goed gehardloop en was klaar met die eerste
halfM in 'n uur en 53 min. Teen 3 ure is ons toe by 32 km verby en ons
het nog vir so 3 km gedink ons kan sub 4 ure hardloop, maar dit was
net te rof en die laaste paar bulte en kilos het ons gebreek. My bene
se spiere het almal begin protesteer en die laaste 7 of so kilos het
die heeltyd dreigende krampe opgelewer.

Maar ons het dit gedoen en ek is baie bly en trots daaroor.

Ek het Sondagoggend nog so bietjie geslaap voor ons geëet het en ons
het nog lekker gekuier. Ons het so 16h00 gery en was omtrent 18h30 by
die huis. Ons het net vir Elsoné gebad en toe self kom slaap.

Dit was maar 'n taaierige naweek wat sy natuurlik net weer baie goed
hanteer het, maar dit het haar maar ontwrig en sy was maar huilerig
toe ons by die huis kom.

Maar sy bly my Überbaba.